Łukasz Śmigiel

DF 2010: warsztaty literackie (21.06.2010)

DF 2010: Projekcja filmu "Head to Love" (27.05.2010)

Recenzujemy „Decathexis” i „Klątwę tytana” (27.04.2010)

"Mroczna Strona Mocy" na DF 2010 (25.03.2010)

Powstanie komiks na podstawie "Decathexis" (18.03.2010)

Jeszcze więcej gości na Pyrkonie 2010! (05.03.2010)

Pierwszy odcinek Encyklopedii Kirkegaardu (22.02.2010)

Łukasz Śmigiel (ur. - 1982) z wykształcenia dziennikarz, PR-owiec zajmujący się kreowaniem wizerunku. Z zawodu lektor, pracuje we wrocławskim studiu nagrań TUBEStudio oraz w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Wrocławskiego.

Swoje dwie pasje - mówienie i pisanie, dzieli od kilku lat pomiędzy radio i prasę. Współpracował z takimi stacjami radiowymi, jak Radio Wrocław, Radio RAM, II Program Polskiego Radia, Radio Copernicus, Radio Aplauz, czy Radio Luz. Obecnie stale współpracuje z UniRadiem Uniwersytetu Wrocławskiego.

Z racji tego, że jego historie nie są jedynie owiane grozą, publikował dotąd zarówno w pismach literacko fantastycznych (Nowa Fantastyka, Science Fiction, Magazyn Fantastyczny, Magia i Miecz, Ubik, Sfera, Portal, Alfred Hitchcock poleca, Gwiezdny Pirat), ale także w czasopismach kulturalnych (Tygiel Kultury, Przekrój, Zaćmienie Słońca). Obecnie stale współpracuje z miesięcznikiem grozy Czachopismo.

Lubi opowiadać historie, których akacja osadzona jest w najróżniejszych realiach, od klasycznej grozy, po urban story, komedio horror, hard SF, czy dark fantasy i thriller. Jego opowieści pełne są żywych postaci. Czasami są to historie okrutne i mroczne, a innym razem - ciepłe i obyczajowe. Zmieniają się tak, jak zmienia się życie, ale łączy je jedno - plastyczne opisy, filmowe dialogi i wciągająca intryga.

Swoje historie prezentuje nie tylko na antenie radiowej, czy na kartach książek i czasopism, ale również na żywo - w czasie spotkań w EMPIKach, czy na konwentach. Ludzie od wieków uwielbiają bowiem słuchać dobrych historii i mimo że w Polsce storytelling, nadal kojarzy się jedynie z grami Role Playing, nie brakuje przecież ani historii wartych opowiedzenia, ani słuchaczy/widzów/czytelników, którzy z przyjemnością dadzą się porwać dobrej opowieści... Choć na kilka minut, w trzeszczącym tramwaju, jadąc do pracy...